Meczup.net

Askerlik…Her Türk erkeğinin tahsiline göre 6 veya 15 ay boyunca yeriene getirmesi mecburi olan vatani görevidir.

Şuan bu satırları Erzurum’da bir internet kafeden çarşı iznimde yazıyorum.Şafak hatırladığım kadarıyla 310 lu birşeydi.İstanbul’dan başlayan askerlik yolculuğum Kütahya, ardından da Erzurum’da devam ediyor.Neredeyse asker olalı 5 ay olacak.Halbuki askere daha çok var dediğim günleri hatırlıyorum dün gibi.Zaman ne çabuk geçivermişte asker olup 5 ayını yemişim…

Askerlik ilk aylarda çok zor gelir, bu çok doğaldır.Askere gelenlerin çoğu ilk kez ailesinden, sevdiğinden, arkadaşlarından uzakta kalacak olmanın acısına dayanamazlar.Kolay değil aylarca sevdiklerinden uzakta olmak ama (bu sözü askerlik yapanlar çok duyacaklar) yapacak birşey -maalesef- yok,  görev vatan içindir.

İnsana çok şey öğretir askerlik.Hayatta insana en çok lazım olan şeyi, sabrı öğretir..Günlerce sabır edersiniz.Başınıza gelen onca şeye rağmen sabredersiniz.Sivilken sabah kalkmak bilmeyen bir insan olabilirsiniz, anneniz her sabah hadi oğlum kalk kahvaltın hazır diyerek uyandırıyor olabilir ama askerlik bunların olmadığı, tam aksine sinirlerinizi her gün daha da yıpratarak güçlendirecek seslerle uyandırıldığınız bir yerdir.Gün gelir komutan g3 silahının dipçiğiyle ranzanıza vurarak uyadırır sizi, gün gelir nöbetçi çavuş kulağınızın dibinde düdük çalarak neye uğradığınızı bile anlamadan uyandırır sizi.Arkadaşlarınız günaydın demek yerine küfürler eder ama yapacak birşey yoktur.Aileniz, sevdiğiniz, sevdikleriniz mışıl mışıl rahatça uyurken siz botlarınızın bağcıklarını bağlamakla meşgulsünüzdür.Zaten onlar mışıl mışıl uyusunlar diyedir bu çektikleriniz…

Günler bir bir geçer…

Gece nöbete kalkarsınız uykunuzun en tatlı yerinde.Üzerinizde kilolarca ağırlıkla saatlerce mevzinizde gözünüzü kırpmadan nöbet tutarsınız..Hava buz gibidir, elinizdeki silahı bile hissetmez olursunuz.Omuzlarınızdaki ağırlık gittikçe çoğalır sanki ama sevdiklerinizin rahatça uyuması için bunu yapmanız gerektiğini bilmek ağırlığınızı hafifletir, elleriniz sevdiğinizin yatağı gibi sıcacık oluverir…

Geçer derler sayılı günler…Geçiyor da.Zor da olsa bazen, bazen nasıl geçtiğini anlamasanızda geçiyor birşekilde.

Ben ustabirliğime katıldığımda askerliği biten üst devrem Semih; “bir gün bitecek ve nasıl geçtiğini anlamayacaksınız, bana da böyle demişlerdi, bende şuan nasıl geçtiğini anlamadım ama bitti, gidiyorum işte.” dediğini hatırlıyorum.İnsanın içinde umut olsun yeterki, 460 gün nedir ki, geçer Allah’ın izniyle…Sıkmayın canınızı, sevmeye devam edin sevdiklerinizi, bekleyenleriniz var dört açın gözünüzü…

Şimdiden hepinize hayırlı tezkereler diliyorum, Allah’ın yardımı üzerinizde olsun…

Be Sociable, Share!

•