Askerlik…Her Türk erkeÄŸinin tahsiline göre 6 veya 15 ay boyunca yeriene getirmesi mecburi olan vatani görevidir.
Åžuan bu satırları Erzurum’da bir internet kafeden çarşı iznimde yazıyorum.Åžafak hatırladığım kadarıyla 310 lu birÅŸeydi.Ä°stanbul’dan baÅŸlayan askerlik yolculuÄŸum Kütahya, ardından da Erzurum’da devam ediyor.Neredeyse asker olalı 5 ay olacak.Halbuki askere daha çok var dediÄŸim günleri hatırlıyorum dün gibi.Zaman ne çabuk geçivermiÅŸte asker olup 5 ayını yemiÅŸim…
Askerlik ilk aylarda çok zor gelir, bu çok doğaldır.Askere gelenlerin çoğu ilk kez ailesinden, sevdiğinden, arkadaşlarından uzakta kalacak olmanın acısına dayanamazlar.Kolay değil aylarca sevdiklerinden uzakta olmak ama (bu sözü askerlik yapanlar çok duyacaklar) yapacak birşey -maalesef- yok, görev vatan içindir.
Ä°nsana çok ÅŸey öğretir askerlik.Hayatta insana en çok lazım olan ÅŸeyi, sabrı öğretir..Günlerce sabır edersiniz.Başınıza gelen onca ÅŸeye raÄŸmen sabredersiniz.Sivilken sabah kalkmak bilmeyen bir insan olabilirsiniz, anneniz her sabah hadi oÄŸlum kalk kahvaltın hazır diyerek uyandırıyor olabilir ama askerlik bunların olmadığı, tam aksine sinirlerinizi her gün daha da yıpratarak güçlendirecek seslerle uyandırıldığınız bir yerdir.Gün gelir komutan g3 silahının dipçiÄŸiyle ranzanıza vurarak uyadırır sizi, gün gelir nöbetçi çavuÅŸ kulağınızın dibinde düdük çalarak neye uÄŸradığınızı bile anlamadan uyandırır sizi.ArkadaÅŸlarınız günaydın demek yerine küfürler eder ama yapacak birÅŸey yoktur.Aileniz, sevdiÄŸiniz, sevdikleriniz mışıl mışıl rahatça uyurken siz botlarınızın baÄŸcıklarını baÄŸlamakla meÅŸgulsünüzdür.Zaten onlar mışıl mışıl uyusunlar diyedir bu çektikleriniz…
Günler bir bir geçer…
Gece nöbete kalkarsınız uykunuzun en tatlı yerinde.Ãœzerinizde kilolarca ağırlıkla saatlerce mevzinizde gözünüzü kırpmadan nöbet tutarsınız..Hava buz gibidir, elinizdeki silahı bile hissetmez olursunuz.Omuzlarınızdaki ağırlık gittikçe çoÄŸalır sanki ama sevdiklerinizin rahatça uyuması için bunu yapmanız gerektiÄŸini bilmek ağırlığınızı hafifletir, elleriniz sevdiÄŸinizin yatağı gibi sıcacık oluverir…
Geçer derler sayılı günler…Geçiyor da.Zor da olsa bazen, bazen nasıl geçtiÄŸini anlamasanızda geçiyor birÅŸekilde.
Ben ustabirliÄŸime katıldığımda askerliÄŸi biten üst devrem Semih; “bir gün bitecek ve nasıl geçtiÄŸini anlamayacaksınız, bana da böyle demiÅŸlerdi, bende ÅŸuan nasıl geçtiÄŸini anlamadım ama bitti, gidiyorum iÅŸte.” dediÄŸini hatırlıyorum.Ä°nsanın içinde umut olsun yeterki, 460 gün nedir ki, geçer Allah’ın izniyle…Sıkmayın canınızı, sevmeye devam edin sevdiklerinizi, bekleyenleriniz var dört açın gözünüzü…
Åžimdiden hepinize hayırlı tezkereler diliyorum, Allah’ın yardımı üzerinizde olsun…
Leave a Reply